پس مخدوش است : أولا : به آنكه ادعاى اين معنا كه شيعه خود روايت كرده‌اند كه عمر بي حضور جماعت صحابه ومشورت ايشان هيچ مهم ديني را به انصرام نمىرسانيد ، كذب محض وبهتان صرف است ، وهرگز شيعه اين را روايت نكرده‌اند ، عجب وقاحت دارد وأصلا از كذب ودروغ احترازي نمىكند ! نعوذ بالله من وساوس النفس وخدائعها . وثانياً : اين ادعا حسب روايات وإفادات أهل سنت هم كذب ودروغ صرف وبهتان محض است ; زيرا كه از تتبع روايات ايشان واضح است كه عمر جاها به رأى خود - به غير مشورت جماعت صحابه - حكمها جارى مىساخت ، چنانچه از ملاحظه جهالات وبدعات عمر واضح است ، عجب آن است كه عمر عقد خلافت را براي أبى بكر به غير حضور جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) وديگر بني هاشم نمود ، وهرگز مشورت با ايشان در اين باب نكرد . پس هرگاه عمر در اين مهم - كه از أصل أصول احكام است - مشورت با أهل بيت [ ( عليهم السلام ) ] - كه مقتداى صحابه بودند - ننمود ، ادعاى اين معنا كه عمر هيچ مهم ديني را بي حضور جماعت صحابه وبي مشورت ايشان به انصرام نمىرسانيد ، از غرائب خرافات است ، مگر اينكه اعتذار نمايند به اينكه خلافت أبى بكر مهمِ دين نبود بلكه كار شيطان لعين [ بود ] ، پس اگر عمر در